De teller…

De cheque...

De cheque...

UPDATE:  op 30 augustus bedraagt de totale overgedragen opbrengst: 17.831,90 EURO

Dank aan alle sponsors, vrienden, familie en kennissen die dit mogelijk hebben gemaakt.

2.719 mensen hebben vanaf het begin van de reis tot en met 31 augustus deze site bezocht, de webmaster bedankt u voor uw interesse en hoopt dat u in de komende dagen-weken nog eens een bezoekje brengt, al was het maar om de kleine updates met nieuwe foto’s te zien die nog moeten toegevoegd worden…

2 reacties

Schaal stad Bilzen - overhandiging te Compostella

img_0978

Bij het vertrek op 14/8 werd ons plechtig door onze burgemeester Johan Sauwens de schaal van Bilzen overhandigd, met als opdracht deze te overhandigen in de kathedraal te Compostela.
Bij aankomst in Compostela op 28/8, tijdens het bezoek aan de kathedraal, gingen we op zoek om deze schaal plechtig te kunnen overhandigen.
Na enig zoeken vonden we een deur met de benaming ’sacrista’. Bij het aanmelden werden we ontvangen door een zuster waarbij we ons moesten behelpen met gebarentaal, en een mengeling van Engels en Duits.
Hier werd ons duidelijk gemaakt dat we dienden terug te komen rond 11u45, want om 12u begon de pelgrimsmis.
Zoals beloofd stonden we reeds om 11u30 aan dezelfde deur aan te kloppen. De zuster wisselde enkele woorden met de hoofdpastoor waarvan we niets verstonden.
Na enig wachten dienden we de hoofdzuster te volgen en deze begeleidde ons tot vlak voor het altaar waar we dienden plaats te nemen op een voorbehouden bank en dit in overvolle kathedraal vol pelgrims.
Fier als een gieter stonden we daar met ons vieren met de schotel in de hand.
Na het uitdelen van de communie deed de pastoor teken dat we de schaal plechtig dienden te overhandigen waarop hij ze op het altaar plaatste.
Bewijs op de foto.

Op de eerste rij in een overvolle kathedraal

Op de eerste rij in een overvolle kathedraal

Schaal van de stad Bilzen voor het altaar...

Schaal van de stad Bilzen voor het altaar...

Nog geen reacties

Pers - TVL 08/09/2009

Nog geen reacties

Martenslinde - 30 augustus 2009

Op zondag 30 augustus zijn Jean-Pierre, Jean, Steven, Louis en Daniëlla weer thuis. Onder begeleiding van enkele leden van vzw Gelo Sportief bereiken ze al fietsend en met de volgwagen de eindbestemming, waar ze door een enthousiaste menigte, bestaande uit familie, kennissen en vrienden, worden opgewacht.

TVL is van de partij evenals de geschreven pers. Jean-Pierre, Steven en Jean geven een interview waarna het tijd is voor de overhandiging van de cheque met de integrale opbrengst van deze actie aan Mevrouw Hilde Neven, afgevaardigde van de Vlaamse Liga tegen Kanker. Onder luid applaus wordt het totale bedrag kenbaar gemaakt. Met 17.831,90 EURO is het initiële doel van 5.000 EURO zo maar liefts verdrievoudigd. Ook voor Mevrouw Neven is dit een verassing: “Hiervan hadden we bij aanvang van deze actie nooit durven dromen. Het geld zal gebruikt worden voor onderzoek naar kinderkanker…”, aldus Hilde Neven.

Jean Capiot heeft tijdens de laatste nacht in Compostella -terwijl Jean-Pierre sliep - een brief geschreven aan zijn kameraad en reisgezel Jean-Pierre, die door oud-voorzitter François Capiot wordt voorgelezen. Jean doet hierin uit de doeken hoe zij reeds meer dan 40 jaar vrienden zijn en samen op de fiets al zo veel schitterende momenten hebben mogen meemaken en eindigt zijn brief door te stellen dat Jean-Pierre in de waarste zin “een vriend is voor het leven”. Hier en daar wordt zowaar een zakdoek bovengehaald en ook deze brief kan op veel bijval rekenen.

De namiddag wordt afgesloten in de gezellige lokalen van de Gelo met een frisse pint en een lekker stuk taart…

Klik hieronder op “View all images” om de foto’s vergroot te zien!

6 reacties

Sarría - Santiago de Compostela - het einddoel

Santiago de Compostela

Santiago de Compostela

Vandaag is het zo ver, onze vrienden hebben hun einddoel bereikt. Omstreeks 17u kreeg ik het verlossende telefoontje van Jean-Pierre. Ze hadden Compostella al om 15u bereikt maar hadden 1,5u moeten zoeken naar het hotel, veelal door de eenrichtingsstraten.

Vandaag was het gezelschap om 8u45 vertrokken voor een rit van 130km en dit na een stevig ontbijt. Mijmerend over de eindbestemming werd de eerste klim aangevat van een 7km. Zo was het trouwens de hele dag, geen meter vlak, constant op en af.

Jean-Pierre filosofeerde hierover: “Hoe sterk is de felbegeleide fietser, die kromgebogen over zijn stuur, tegen de wind, zichzelf een wegbaant…”. Zeer sterk, dat is gebleken.

Jean Capiot volgde perfect de hele dag het tempo, wist Jean-Pierre. Om 12u werd er voor het eerst haltgehouden na 65km in een heel klein dorpje waar het werkelijk een samentroepen van pelgrims was, tientallen mensen, te voet, met de mountainbike, te paard en iedereen leek iedereen te kennen want allen hadden hetzelfde doel.

Het weer was weer schiterend, 26°, zonnig, perfect fietsweer, hetgeen maakt dat ze op heel deze reis niet 1 druppel regen gevoeld hebben en dat gedurende 13 fietsdagen…het lijkt alsof er een hogere macht mee gemoeid is.

En dan om 15u, euforie, voor de poorten van Compostela, het resultaat: 5 gelukkige mensen, Jean-Pierre, Jean, Louis, Daniella en ook Steven. Het einddoel is bereikt. Van aan de Gelo tot Martenslinde tekende Jean-Pierres kilometerteller exact 1321 km aan, van Lourdes tot Compostela nog eens 1001 km, het totaal: 2322 km in 13 dagen. Jean-Pierre merkte hierbij wel op dat hij liever nog 1 dag langer was onderweg geweest, want dat ze nu o.a. een mis voor de pelgrims in Sarría gemist hadden bij gebrek aan tijd.

Het gezelschap neemt nu de tijd om zich te verfrissen en dan gaat het richting kathedraal voor de nodige plichtplegingen: kaarsen branden voor hen die dat gevraagd hadden, de schaal van de gemeente Bilzen overhandigen.

Ik vertelde Jean-Pierre dat het de gewoonte was, dat pelgrims de laatste trappen naar de kathedraal op de kniën aflegden als ultieme boetedoening voor God waarop hij antwoordde zoals ik hem ken: dan doe ik dat ook…

Miradorio de Belvis

Miradorio de Belvis


Het hotel van vandaag is Miradorio de Belvis in Santiago de Compostela.

Jean-Pierre en zijn gezellen, Jean, Louis, Daniella en Steven wensen u tenslotte van ganser harte te bedanken voor de vele telefoons, e-mails, sms’jes en reacties op deze site, die zij hebben ontvangen, het heeft deze reis voor hen zeer bijzonder gemaakt, nl. te reizen in de wetenschap dat velen in gedachten met je mee reizen.

Op zondag verwelkomen wij hen aan de Gelo omstreeks 16u. Uw webmaster houdt u via deze weg op de hoogte van het precieze aankomstuur…

7 reacties

Léon - Sarría - Etappe 12

In de verte, Sarria...

In de verte, Sarria...

De etappe van vandaag brengt ons op zo’n 120 km van Santiago-de-Compostela in het stadje Sarria, in de provincie Lugo in de regio Galicië. Het stadje telt 12.887 inwoners.

Om 19u30 ontving ik een telefoontje van Jean-Pierre met de melding dat ze waren aangekomen na een etappe van zo maar liefst 221 km (50 meer dan gepland maar toch geen omwegen gemaakt). Ze waren deze morgen ietwat later vertrokken, nl. om 8u45 omwille van het zeer uitgebreide en luxueuze ontbijt (dat ze zoals later bleek goed hebben kunnen gebruiken).

Na 1u stond er al 35 km op de teller over grotendeels vlak terrein, waarna het landschap begon te veranderen. Na 70 km volgde dan de eerste Col, een goede 25 km klimmen tot op een hoogte van 1100m.

Om 12u30 werd voor het eerst halt gehouden met 120 km op de teller (halfweg dus). Er werd ruimschoots gedacht aan het versterken van de innerlijke mens want 3 cola’s per persoon, voorgerecht, hoofdschotel en nagerecht bestaande uit overheerlijke meloen die ze besloten mee te nemen in de volgwagen.

Na de middag werd het parcours almaar zwaarder, de 2e Col volgde na 140 km met een lengte van 10 km. Boven besloten ze even te rusten en was er tijd om een cola te drinken en de overheerlijke meloen op te eten die ze van de middag bewaard hadden, een welgekomen verfrissing. Na deze Col ging het dan bergaf en 25 km verder kon de 3e Col worden aangevat, weeral een beestje van 10 km. De laatste 20 km tot Sarria waren bergaf en werden dan ook in slechts 30 minuten afgelegd. Alles was weeral perfect verlopen maar Jean-Pierre vertrouwde me toe dat iedereen toch wel moe was en dat hij zelf het gevoel had dat dit de tot nu toe zwaarste dag was.

NH hotel Alfonso IX

NH hotel Alfonso IX


Het hotel in Sarria is het NH Hotel Alfonso IX. Een mooi hotel waar Jean-Pierre en gezelschap in het Engels ontvangen werden. Tijd om ons telefoongesprek te beëindigen want er wachtte nog een verfrissende douche en een warme maaltijd. Jean-Pierre kijkt uit naar de rit van morgen die volgens het personeel in het hotel ook heuvelachtig lijkt te worden maar met nog slechts 120 km die hen scheiden van het einddoel kunnen ze allen op beide oren slapen.

Groeten aan iedereen thuis en tot morgen…

Panorama van Sarria

Panorama van Sarria

Bloementapijten voor de Corpus Cristi feesten

Bloementapijten voor het Corpus Cristi feest

3 reacties

Hontanas - Léon - Etappe 11

Kathedraal van Léon...

Kathedraal van Léon...

Hotel Parador Hostal San Marcos

Hotel Parador Hostal San Marcos

Hallo iedereen, vandaag zijn we er extreem vroeg bij want onze ploeg te velde heeft dit ritje van 165 km afgelegd aan een strak tempo, ze waren om 14u05 nl. al in Léon in hotel Parador.

Deze morgen vroeg vertrokken met droog weer, weeral geluk, aldus Jean-Pierre want het had van 5u tot 7u ’s morgens geregend en als bij toverslag net voor het vertrek: droog weer. Rond 9u zijn ze dan de eerste pelgrims tegengekomen met pak en zak en de gedachten van Jean-Pierre gingen uit naar deze pelgrims, te voet met nog 500 km te gaan. Wat moesten ze wel denken over hun groepje: koersfiets, rijdend tegen 32 km/u, volgwagen…

Zo verliep de tocht over licht glooiend landschap en onderweg kwamen ze uit grond opgetrokken huisjes tegen hetgeen Jean-Pierre deed mijmeren over wie nu wat van wie geleerd had…de mens van de zwaluw of omgekeerd.

Net voor de middag volgde dan de eerste pauze met al om en bij de 120 km op de teller. Gestopt bij een oud vrouwtje dat heel erg haar best deed om een eenvoudige schotel klaar te maken met kaas en hesp en allerhande ingrediënten die Jean-Pierre niet kende maar het had klaarblijkelijk uitstekend gesmaakt. Zo verliep de tocht verder zonder al te veel moeilijkheden en werd Léon ruimschoots op tijd bereikt.

In het hotel dan maar weer geprobeerd of er internet was, maar het zag er naar uit dat dat niet ging lukken, foto’s zullen we dus achteraf moeten toevoegen. Op de achtergrond zitten een dorstige Louis en Daniella die liefst zo snel mogelijk een terrasje willen opzoeken. Ik laat ze vertrekken, ze hebben het meer dan verdiend!

Tot morgen…

Wegwijzer met de typische schelp...

Wegwijzer met de typische schelp...

Nog geen reacties

Logroño - Hontanas - Etappe 10

Hontanas

Hontanas

Zonnebloemen in de buurt van Hontanas...

Zonnebloemen in de buurt van Hontanas...

De rit van vandaag (179 km) brengt ons van de stad Logroño naar Hontanas een gemeente in de provincie Burgos, Castilië en Léon en middenin de zogenaamde “Meseta”, de hoge, eindeloze, dorre vlakte die door veel pelgrims gevreesd wordt omwille van het isolement en de monotonie. Voor veel pelgrims is dit het deel van de reis waarop je met jezelf geconfronteerd wordt en dus loutering vindt op weg naar Compostella. Hier zijn onze jongens nog een dikke 500 km verwijderd van Compostella, al heel wat dichterbij maar meer dan 2 dagreizen verwijderd.

In afwachting van de mail van JP alvast volgende beknopte info: rustige dag gehad met 155 km op de teller en prachtig gehuisvest in het dorpje Olmillos de Sasamon in een kasteel: Senorio de Olmillos. Olmillos bevindt zich op 14km van het eerder vermeldde Hontanas.

Senorio de Olmillos

Senorio de Olmillos


Vanmorgen na een stevig ontbijt vertrokken om 8h00. Met enige moeite vond Louis de openingsknop van de parkinglift.
De temperatuur lag rond de 23 graden. Ideaal fietsweer dus.
Met begeleiding van de politie van Logrono verlaten we deze stad met een klein uur vertraging. Om 9h00 staat 5,9 km op de teller.
Het tempo wordt stelselmatig opgedreven zodat we rond de middag een 80-tal kms afgelegd hebben. Rond 14h00 ( plaatselijke markt en bediening pas rond 13h00 )
rijden we richting Burgos ( 38 km ). De eerste lekke band mag genoteerd op naam van Jean Capiot.
Burgos zeer drukke stad maar vlot dankzij de GPS terug naar de N120, richting Hontanas.
Na 158 km bereiken we om 17H30 ons hotelletje.
Dit hotelletje is niks minder dan een prachtig gerestaureerd kasteel; waar we door de eigenaar in Het Duits worden begroet.
De sfeer ,is nog optimaal. Hoe kan het ook anders door de massale belangstelling en steun van het thuisfront.
Het artikel in het Belang van Limburg ( Jean Vangronsveld ) doet ons ontzettend veel plezier.
Niet alleen Jean maar ook dank aan de vele anderen, zoals familie en vrienden.
Tijdens deze tocht werden vrienden gemaakt voor het verdere leven.
Dit is het relaas van deze dag, nog een lekkere pint of cola en dan slapen. Tot morgen…

2 reacties

St.-Jean Pied de Port - Logroño - Etappe 9

Logroño by night...

Logroño by night...

Vandaag bracht de etappe ons van St.-Jean Pied de Port aan de Franse zijde van de Pyreneeën naar Logroño in de Spaanse provincie La Rioja.

Uit een gesprek dat ik gisteren met Jean-Pierre voerde, wist ik dat er wat cols op het programma stonden en dat de rit een goede 165 km lang zou zijn. Tja…ik had net - om 19u20 - Jean-Pierre aan de lijn en ze stonden net aan het hotel…190 km op de teller en zoals JP het zelf zei: een moordende dag.

Deze morgen vertrokken uit St.-Jean om 8u, even later hadden JP en Jean al een ontmoeting met een Duits koppel die al jaren de Camino de Santiago te voet afleggen à ratio van 400-500km/jaar, ze vertrokken elk jaar weer vanop de plaats waar ze het voorgaande jaar gestopt waren.

Al snel volgde de Col d’Ibaneta in de buurt van Ronceval op de weg naar Pamplona, hoofdplaats van de provincie Navarra. Dit is een Col met een hoogte van 1.000 m en een lengte van zo maar liefst 27 km (doe hierbij nog een stevige wind op kop).

Op weg naar Ronceval...

Op weg naar Ronceval...


Pamplona werd echter relatief vlot bereikt (11u45), op dat moment stond er toch al 100 km op de teller.

Dan liep het echter mis want de uitgestippelde route bleek eigenlijk een autosnelweg te zijn en er moest dus teruggereden worden, er moest een oud vrouwtje geraadpleegd worden, die aan de hand van een stukje papier dan maar een alternatieve route gewezen heeft over een toch wel sterk geaccidenteerd parcours. Op de middag bedroeg de temperatuur nog een schamele 36° maar om 16u in de namiddag liep deze al op tot 40° met als resultaat dat menige fles water, aquarius en blikken cola moesten genuttigd worden om het hoofd koel te houden. Via Punta la Reina (weeral bergop) werd dan uiteindelijk Logroño bereikt (onderweg veel pelgrims gezien).

Toen ik net JP aan de lijn had vertrouwde hij me toe dat hij echt vandaag de moed niet meer heeft om nog foto’s door te sturen, na een dag van meer dan 10u op de fiets lijkt me dat een zeer goed excuus. Morgen weten we het goedgemaakt…op voorwaarde dat er dan internet is natuurlijk.

Iedereen maakt het verder goed, Jean C. rijdt goed, het gezelschap is in beste doen…alles ideaal om door te zetten! Tot morgen…

Pelgrim zijn
is onderweg zijn.
Natregenen
en zien
dat daarna telkens weer
de zon te voorschijn komt.

Pelgrim zijn
is onderweg zijn
met een lege broodzak
en je toch rijk voelen.
Terug thuis komen
met een rugzak vol
onvergetelijke herinneringen.

Nog geen reacties

Lourdes - St.-Jean-Pied-de-Port - Etappe 8

St.-Jean Pied de Port

St.-Jean Pied de Port

Vandaag rijden nieuwkomer Jean Capiot en JP de laatste etappe op Franse bodem, een tocht van een goede 150 km op geaccidenteerd terrein. Morgen zullen ze dan de Frans-Spaanse grens oversteken. De etappe van de dag brengt ons naar St-Jean-Pied-de-Port, aan de voet van de Pyreneeën.

Le récit du jour (een beetje later want uw webmaster heeft de Belgische kust nu verlaten en is weer thuis in Schoonbeek):

Aangezien er in het hotel geen internet was, heeft Jean-Pierre, plichtsbewust als hij is mij opgebeld en zijn verslag doorgeseind.
Vanmorgen is ons dynamisch duo vanuit het hotel te Lourdes richting Pau vertrokken bij een blauwe hemel en met ongeveer 25°. De rit verliep door een mooie bosrijke streek en na 2 uur fietsen stond er al 58 km op de teller. De 1ste halte was Mauléon om 11u45, toen stond er al 103 km op de teller. Na de luch werd er om 13u opnieuw vertrokken. Dan volgde behoorlijk snel de eerste Col van de dag nl. de Col d’Osquich, een Col van 6 km met een hoogte van 500m.

Col d'Osquich

Col d'Osquich


20 km verder wachtte de Col Gamarthe, een korte Col van 2km waar -zoals Henk (onze Nederlandse Belg in de club) het plastisch zou uitdrukken “geen kl**** aan was” - op deze Col hadden onze 2 hun eerste ontmoeting met andere fietsende Compostellabedevaarders, die Jean-Pierre had herkend aan de St-Jacobsschelp. Het bleken zwaar gepakte en gezakte Italianen te zijn, hetgeen Jean-Pierre deed besluiten dat zij het beter getroffen hadden met een eigen volgwagen, getrainde lichamen enz. Uiteindelijk werd dus St.-Jean Pied de Port bereikt en hier kunnen ze al een voorproefje zien van wat hun morgen te wachten ligt, ze hebben nl. uitzicht op de Col de Banetta, waarachter de Spaanse grens wacht ergens in de buurt van Ronceval.

Jean Capiot wilde hieraan enkel nog hetvolgende toevoegen, nl. dat de rangorde overal gerespecteerd werd. Jean-Pierre eerst boven en hij eerst beneden…

Tot morgen allemaal!

2 reacties

Lourdes - rustdag

Een vriend, die zei: ik kom thuis...

Een vriend, die zei: ik kom thuis...

Onder het wakend oog van Bernadette...

Onder het wakend oog van Bernadette...

Veel volk aan de grot...

Veel volk aan de grot...

De kerk boven op de grot...

De kerk boven op de grot...

Vandaag hoeven de benen niet te malen en kunnen onze mannen van een welverdiende rust genieten of toch niet… Steven Thijs zou eventueel als hij in goede doen was nog eventjes de Tourmalet voor zijn rekening nemen. Doet hij het of doet hij het niet…in elk geval een dikke proficiat voor de geleverde prestaties: JP heeft er hard voor getraind en kent het klappen van de zweep, bij Steven verliep de voorbereiding allesbehalve ideaal, chapeau dus want op karakter rijden is het zwaarste dat er is (uw webmaster kan erover mee spreken) en ook een welgemeende proficiat aan Louis die zich (zoals al zo vaak) voorbeeldig van zijn taak kwijt.

Nog 6 etappes te gaan, straks vervoegt Jean Capiot zich bij het gezelschap, hij lost Steven af voor het tweede gedeelte van de trip.

Steven "el Presidente" Thijs

Hoi iedereen, 
vrijdag 21/08 was als rustdag voorzien en jullie mogen ons geloven als we zeggen dat het een rustdag geweest is.  Vanmorgen was het aan het regenen in Lourdes.  De mist hing boven de stad, de pyreneeën zijn niet te zien en de paraplu moest open.  1 probleem, als je 14 dagen in 35-40° gaat fietsen, vergeet je je paraplu in te pakken. 
We hebben “op ons gemak” ontbeten, we hebben “op ons gemak” een wandeling door Lourdes gemaakt, we hebben “op ons gemak” een lunchke gegeten en “op ons gemak” een disgestiefke gedronken.  Jullie raden het al, de woorden “op ons gemak” zijn nieuw en daar hebben we met volle teugen van genoten. 
Jean-Pierre en Jean Capiot gaan nu aan het 2de deel van de reis beginnen richting Compostella.  Om een beetje “uitleg/introductie” over Compostella te geven, wil Jean-Pierre de brief van Milou,Mireille en Renaldo Roethof-Hardy “voorlezen”.  Een brief die zijn dochter Katja van één van haar leerlingen ontving. 

Juf Katja, 
Milou vertelde ons dat uw vader op de fiets naar Santiago De Compostella gaat.  Een heel mooi doel meenemend op zijn reis.  Wij hebben Milou uitgelegd dat al eeuwenlang mensen daar naartoe gaan, op pelgrimstocht.  In vroegere jaren kregen de pelgrims een Sint-Jacobs-schelp mee op reis en deze schelp stond in het teken van de pelgrim te beschermen en te behoeden van gevaar en rovers.  
Milou heeft daarop gelijk een schelp uit haar verzameling genomen en wil die graag aan uw vader schenken voor zijn reis.  Wij wensen hem veel succes en een heel goede reis voor dit prachtige doel. 
Met vriendelijke groeten, 
Milou, Mireille en Renaldo Roethof-hardy  

1 reactie